Wybór tras turystycznych i wspinaczkowych w Alpach - 82 trasy.

Opisy wejść na szczyty i wielodniowych tras przez poszczególne pasma. Opis każdej trasy zawiera krótki wstęp, blok informacyjny (dogodna pora roku, czas przejścia, trudności, wymagany sprzęt, punkt wyjścia, wykaz schronisk, literatura) oraz właściwy opis drogi.

Wybrane trasy:

• Alpy Kotyjskie
  Monte Viso
• Masyw Ecrins
  Barre des Ecrins, Mont Gioberney, Rateau, Grande Ruine, Mont Pelvoux
• Masyw Mont Blanc
  Mont Blanc, Grandes Jorasses, Augille Verte
• Dolina Aosty
  Gran Paradiso
• Alpy Walijskie
  Mont Velan, Grand Combin, Weisshorn, Dent Blanche, dent d'Herens, Matterhorn, Monte Rosa, Allalinhorn, Dom, Nadelhorn
• Alpy Berneńskie
  Hintere Gasse, Lotschentaler Breithorn, Aletshorn, Jungfrau, Moench, Gross-Gruenhorn, Finsteraarhorn
• Alpy Retyckie
  Monte Disgrazia, Piz Languard, Piz Palue, Piz Bernina, Ortler, Koenigspitze, Monte Cedevale
• Alpy Stubajskie
  Wilder Freiger, Zuckerhuetl, Wilder Pfaff, Schrankogel
• Alpy Zillertalskie
  Grosser Moeseler, Olperer, Reichenspitze
• Wysokie Taury
  Grossvenediger, Kristalwand, Weisspitze, Grosser Mutanitz, Romarishwandkopf, Grossglockner,Fuscherkarkopf, Grosses Wiesbachhorn, Hochalmspitze
• Dolomity
  Marmolada, Tofana di Roses, Monte Paterno

Od czasu kiedy 8 sierpnia 1786 roku wiejski lekarz Michel Paccard i góral z Chamonix Jacques Balmat stanęli jako pierwsi ludzie na wierzchołku Mont Blanc, szczyt ten nieprzerwanie przyciąga turystów i alpinistów z całego świata. Każdego roku staje na nim ponad 2000 ludzi. Najbardziej popularna trasa na najwyższy wiedzie granią Gouter. Dzięki schronisku położonemu tuż poniżej wierzchołka Aiguille du Gouter, w drugim dniu wejścia pozostaje do pokonania jedynie 1000 m deniwelacji.

W przypadku złej pogody szczyt staje się bardzo niebezpieczny, złożoność terenu niezwykle utrudnia odnalezienie właściwej drogi.

Fragment opisu drogi na Mont Blanc